این راست نیست که هرچه عاشق‌تر باشی بهتر درک می‌کنی. 

همه‌ی آن‌چه عشق و عاشقی از من می‌خواهد فقط درکِ این حکمت است: دیگری نشناختنی است. 

ماتیِ او پرده‌ی ابهامی به روی یک راز نیست، بل گواهی است که در آن بازیِ بود و نمود هیچ‌جایی  

ندارد.  

پس من در مسرتِ عشق ورزیدن به یک ناشناس غرق می‌شوم، کسی که تا ابد ناشناس خواهد ماند. 

 سِیری عارفانه: من آن‌چه را نمی‌شناسم می‌شناسم. 

      از سخن عاشق/ رولان بارت